Φαντασίας Διάλογοι...

-Θέλω να σε γνωρίσω...

Ανυπομονώ

-Να σε μάθω θέλω...

Αφήνομαι

-Θα με ταξιδέψεις;...

Σε αυγουστιάτικες ανατολές

και δειλινά πανώρια

-Τί φοβάσαι;...

Εμένα.Μόνο εμένα

-Ελπίζεις; ονειρεύεσαι;...

Στ΄αλήθεια πια δεν ξέρω.

Γίνε το άλλοθι που ψάχνω

-Να σου δείξω το δρόμο;...

Αν είσαι αστέρι κι οδηγός μου

-Σε νοιάζομαι...

Κάθε στιγμή οι λέξεις,οι μουσικές,οι σκέψεις μου

σε σένα αφιερωμένες

-Πονάω...

Δεν θέλω να πληγωθείς.Δεν θα τ΄αφήσω να συμβεί

-Στη ζωη μου σε θέλω...

Δεν χωράω και το ξέρεις

-Να σου μάθω τον κόσμο μου,να μου μάθεις το δικό σου;...

Πρόσεχε με.Είμαι δρόμος επικίνδυνος

-Νομίζω οτι σ΄αγαπάω...

Βιάζεσαι.Μην πλανεύεσαι

-Σ΄αγαπάω...

Μόνο γι΄αγάπη μη μιλάς

-Σ΄αγαπάω...

.......

-Στ΄αλήθεια σ΄αγαπάω.Το ορκίζομαι...

........

-Πες κάτι,σε παρακαλώ...

Εσυ δε μ΄έμαθες με τη σιωπή να σου μιλώ;

Η απάντηση δική σας...

Καληνύχτα...

Για την Ρ.

Αν είναι αλήθεια,όπως άλλωστε πιστεύω,οτι η ζωη μου σμιλεύεται απο μικρές,"ασήμαντες" λεπτομέρειες και στιγμές΄αν στις ώρες του "χαμού" μου,αρκεί ένας ψίθυρος να μου υπενθυμίσει ποιά είμαι και πως δεν πρέπει να λυγίζω.Αν τις χαρές μου,χαρές σου τις ονομάζεις(όπως σήμερα) και τον πόνο μου(εδώ και καιρό τώρα)-πόνο σου.Αν στην πορεία μου συναντώ ανθρώπους που μου δίνουν κουράγιο να συνεχίσω το δύσκολο και μοναχικό δρόμο που έχω διαλέξει...Τότε για σένα θα πρέπει να μιλήσω τούτη δω την ώρα.

Αγαπημένη να σε ονομάσω.Φίλη,συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη.

Καταφύγιο μου,τις ώρες που απεγνωσμένα ψάχνω κάπου να κρυφτώ...

Όταν ψάχνω απαντήσεις και χάνομαι σε λαβύρινθο ερωτήσεων...

Φωτεινό σημάδι στον ουρανό μου,που μου δείχνει το δρόμο της επιστροφής σαν περιπλανώμαι στα μαύρα σκοτάδια,στα τάρταρα-και το γαλάζιο του ουρανού φαντάζει τόσο απρόσιτο και μακρινό...

Λιμάνι απάνεμο,όταν το καράβι της ψυχής μου κλυδωνίζεται και βουλιάζει σε απύθμενους ωκεανούς...

...και τόσα άλλα που δεν μπορώ γιατί οι λέξεις μού παίζουν παιχνίδια.Κρύβονται,με ξεγελούν και μου αρνούνται να τις "χρησιμοποιήσω" για να μιλήσω για σένα.

Ήσουν πάντα δίπλα μου και το ήξερα.Και τώρα,τώρα που χρειάστηκε να καταδυθώ στις εσχατιές της ύπαρξης μου,να δοκιμάσω τα όρια και τις αντοχές μου,να μην μπορώ να με κατανοήσω,που ενα βήμα πρίν απ΄το γκρεμό στάθηκα...

Είχα εσένα.Δυο κουβέντες,ένα βλέμμα,ένα χαμόγελο,μια αγκαλιά στάθηκαν αρκετά για να μην τα παρατήσω.Για να βρω ξανά το κουράγιο στα πόδια μου να σταθώ και να τραβήξω μπροστά.

Να μπορέσω και πάλι να με κοιτάξω στα μάτια...

Δε λέω,και το ξέρεις...Ακόμη κάποιε ςστιγμές με φοβάμαι,ακόμη είμαι επιρρεπής στο "λάθος".Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά...

Όμως τώρα ξέρω.Απ΄τις λίγες βεβαιότητες που απόμειναν πια στη ζωη μου,ΕΣΥ μια απο αυτές λογίζεσαι.Σημαντική και αναντικατάστατη.

Σ΄ευχαριστώ για το παρόν και για το μέλλον..Για τις στιγμές που μου αφιερώνεις...Για τη στήριξη που απλόχερα μου προσφέρεις στίς αδύνατες στιγμές μου...Που μπορείς και βλέπεις πίσω απο μένα...

Μα πάνω απ΄ολα σε ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου και μ΄αφήνεις να υπάρχω στη δική σου.

Μόνο μια χάρη θα σου ζητήσω-και ξέρω ότι και αυτή δεν θα την αρνηθείς:

Να με προσέχεις.Να με προσέχεις μάτια μου....

Καληνύχτα...

Βροχή και σήμερα...

"...όταν βρέχει θέλω...

να σε φιλήσω όπως οι εραστές μπορούν...

να σου μιλήσω όπως οι εραστές μπορούν...

να βραχώ μαζί σου θέλω..."

Καλησπέρα...

Με τί λόγια να μιλήσω για σένα; Πώς να σε περιγράψω;

Με ποιές λέξεις να σε ονομάσω; Πώς να φθάσω τον ουρανό σου;

Πού να σε ταξιδέψω; Σε θάλασσα ή σε ουρανό;

Στο κόκκινο ή στο μαύρο;

Στον Παράδεισο ή στην Κόλαση;

Με ποιές μουσικές να σε πλανέψω;

Με ποιούς ποιητές να σε παγιδέψω;

Σε ποιά σοκάκια να σε σεργιανίσω;

Δεν ξέρω, στ΄αλήθεια δεν ξέρω- ψυχή μου...

Απλώς περιμένω...

Ωσπου οι ανάσες μας,οι αισθήσεις μας, τα κορμιά μας

Οι ψυχές μας οι ίδιες ,να ανταμωθούν

Για εκείνο το ταξίδι που μου έταξες

μα και που γρήγορα λησμόνησες

Θυμάμαι...

Παράξενη γιορτή απόψε-και σε περιμένω...

Για να χορέψουμε τον χορό του θανάτου

μα και της ανάστασης

Του χαμού και της λύτρωσης

Όπως τα είχαμε σχεδιάσει...

Άραγε,άραγε εσύ θυμάσαι ή βιάστηκες να ξεχάσεις;

Απάντηση καμιά και πάλι απ΄την αρχή...

Ίδιο παιχνίδι, ίδιος κύκλος...

Κι όλα μπερδεύονται γλυκά...

Καλησπέρα...