Παρασκευή 4 Απριλίου 2008

Απόψε θέλω...





"Κοίτα μια νύχτα έξω που κάνει..."


Ναι, το ξέρω.Μόλις γύρισα και η τούτη η νύχτα προσφέρεται για τσάρκες,για "αλητείες" όπως συνηθίζω να λέω. Μια μπύρα, εσύ και οι αγαπημένοι σου.Στη μεγάλη μου Αγάπη να ανταμωθούμε... Εκεί που μπορεί η ψυχή μου να γαληνέψει...


Αλλά όχι, αγαπημένη μου Χάρις. Όσο πλάνο κι αν είναι τούτο το τραγούδι σου,εγώ άλλο θέλω να ακούσω από εσένα. Αυτό που μιλάει για πιοτά και διαγραφές... Αυτό επιθυμώ όσο τίποτε άλλο αυτό το βράδυ-και αυτό θα κάνω. Θα "διαγράψω"...


Εσένα-που αυτή σου η αλαζονεία με έχει τσακίσει το τελευταίο διάστημα. Αυτός ο αυτοχαρακτηρισμός σου: "τελικά είμαι πολύ έξυπνος΄μπορώ και βλέπω μακρυά.Πάντα είμαι ένα κλίκ πιο μπροστά απο τους άλλους και ρατσιστής με τους βλάκες.Δεν τους ανέχομαι ούτε για δευτερόλεπτα."


Ωπα-ωπα μωρό μου,σιγά.Δεν γίνεται σε αυτό τον κόσμο να είναι όλοι σαν κι εσένα.Δε λέω,και οξύνους είσαι και με ο,τι καταπιάνεσαι πάντα αριστεύεις.Δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ οτι είσαι αστέρι μωρό μου.Αλλά μέχρις ενός σημείου...Γιατί στα πιο σημαντικά του βίου σου μετεξεταστέος έχεις μείνει..Κι αυτό δεν πρέπει στιγμή να το ξεχνάς,οκ; Γιατί μπορεί έξυπνος να λογίζεσαι αλλά είσαι άτολμος και δειλός.Φοβάσαι-πάντα φοβόσουν.Αυτό το κάτι παραπάνω,αυτό το κλίκ που λες. Αρα; αρα τί να την κάνω την οξύνοια σου όταν πέρα από τη μύτη σου δε μπορείς να δείς; Μα και ακόμη όταν βλέπεις και πάλι αρνείσαι να παραδεχτείς πράγματα που σε υπερβαίνουν...Καταλαβαίνεις καλά τί θέλω να πω. Κρίμα. Μόνο κρίμα που... τέλος πάντων δεν έχει σημασία. Και ναι,απόψε θέλω να σε διαγράψω. Ενα από τα πολλά που επιθυμώ απόψε είναι και αυτό...


Εσένα-που νομίζεις ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να χορεύουν στους δικούς ρυθμούς. Οτι όλα κι όλοι κινούνται γύρω από εσένα. Και αναλόγως τις ορέξεις σου,έρχεσαι και φεύγεις. Λες και είσαι το κέντρο του σύμπαντος και όλα γύρω σου τα εξουσιάζεις κατά πώς θες. Πώς το λέει ο τίτλος ενός βιβλίου; "Είμαι οκ,είσαι οκ;" Ναι, μόνο που όταν εσύ είσαι οκ όλα είναι οκ. Όταν είσαι στις κακές σου, τρομάζω να σε γνωρίσω. Τέτοια αλλοπρόσαλη συμπεριφορά δεν έχω ξανασυναντήσει. Χάνεσαι από προσώπου γης και σε ψάχνω. Δε λεω, και γω όταν είμαι στίς κακές μου, επιζητώ λίγο την απομόνωση και τη σιωπή. Αλλά το εννοώ. Κατάλαβες μωρό μου και εσύ; Μένω μόνος μου σημαίνει αντιμετωπίζω τον εαυτό μου-οχι φοβάμαι να σε κοιτάξω στα μάτια και έτσι μένω μόνος. Που στην τελική μόνο μόνος δε μένεις... Γιατί γυρνάς... Συννενοηθήκαμε;


Εσένα-που τελικά δεν ξέρω,ρε γαμώτο ακόμη,γιατί σε αγάπησα. Για το πρόσωπο σου ή το προσωπείο σου; Για ο,τι στ΄αλήθεια είσαι-και πήρε καιρό να μάθω-ή για την εικόνα που μου πέρασες; Γι΄αυτά που έλεγες ή για όσα άφηνες να φανούν; Μπερδεμένη ακόμη είμαι μαζί σου΄το ομολογώ. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα παραδοχής και το ξέρεις. Μάλλον εσύ εθελοτυφλείς και άλλα λες παρά αυτά που στ΄αλήθεια εννοείς. Και το χειρότερο; Όλα τα κάνεις να φαίνονται παιχνίδι-τα παιδιά πάντα αρέσκονται σε αυτά. Και συ θες να έχεις πολλά, μα πάρα πολλά...όταν βαριέσαι το ένα, να έχεις το υποκατάστατο του. Όμως μέχρις εδώ με μένα, εντάξει μωρό μου και εσύ; Μάθε,αν και το ξέρεις, οτι άθυρμα σου,παιχνιδάκι σου,στο λεω πιο απλά για να το καταλάβεις, δε θα με κάνεις ποτέ. ΠΟΤΕ. Κι αν κάποτε έτσι νόμισες, καιρός μωρό μου να αναθεωρήσεις απόψεις.... Για να τα πάμε καλά, αν ποτέ τα πάμε. Γιατί με την ψυχή του άλλου δεν έπαιξα ποτέ. Και δεν γουστάρω να παίζουν οι άλλοι με τη δική μου. Κατανοητό; Απλό;



Γι΄αυτό σου λέω βρε Χάρις μου. Πιάσε εκείνο το άλλο σου άσμα. Αυτό που σου είπα οτι μιλάει για πιοτά και διαγραφές. Α! μιλάει και για τη νύχτα,καλή ώρα όπως τώρα.


Ναι, το θυμήθηκα. "Απόψε θέλω να πιω". Άιντε λοιπόν. Στην υγειά τους και καλή αρχή.


Το σίγουρο είναι ότι για απόψε μόνο αυτό θέλω. Αύριο, ποιός ξέρει μπορεί και να το χω μετανιώσει. Αλλά εχω προνοήσει και για back up. Έτσι δεν λένε την ανάκτηση δεδομένων;



Καληνύχτα λοιπόν...

Πέμπτη 3 Απριλίου 2008

Γιορτή ή νύχτα πάλι;

...καπως ετσι μια "γιορτη" και αποψε τελειωσε...παραξενα,αλλοκοτα.

μα ηταν τοσο,μα τοσο ομορφη. Αλλα τι λεω,τα ομορφα παντα λιγο κρατανε

και πολυ σακατευουνε...

Καληνυχτα "γιορτη" μου, μεχρι την επομενη φορα....

Χορός...

Ο,τι αγαπήσαμε κι ο,τι μας πρόδωσε

ο,τι λατρέψαμε κι ύστερα χάσαμε

οσα πιστέψαμε μα απαρνηθήκαμε

οσα τολμήσαμε μα στερηθήκαμε

σ΄όνειρα λάγνα που πλανευτήκαμε

καρδιές αλήτισσες που ερωτευτήκαμε

λόγια σκληρά που μας ματώσανε

δάκρυα καυτά που αφιερώσαμε

φίλους παλιούς που δε ξεχάσαμε

έρωτες άλλους που προσπεράσαμε

καημούς,λυγμούς,λάθος σκορπίσαμε

ψυχές, κορμιά που αλλού γυρέψαμε

κρυφές στιγμές σαν ανταμώσαμε

μάτια καθρέφτες κομμάτια σπάσαμε

Άιντε λοιπόν ψυχή μου,εσύ,

σήκω και χόρεψε

σαν βγει ο ήλιος

γλέντησε,γιόρτασε

ταξίδια άλλα,δεσμούς σχεδίασε΄

και σαν η νύχτα

με έρωτα ντύσει

το μυστικό σου

και σε τυλίξει

κλάψε ψυχή μου

για όσα σου τάξανε

σου αφιερώσανε και σε χαράξανε

μορφές κι ονόματα που σε ξεχάσανε

σχέσεις ζωής που απλά δειλιάσανε...

Καλησπέρα...

Τετάρτη 2 Απριλίου 2008

Μικρές Αλήθειες...




Eκεiνοι Που Μας Παίδεψαν


Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιο πολύ,

όμως η δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ακόμα θα βαστάξει;

Ό,τι μας γλύκανε, το ξέπλυνε ο χρόνος κι η συναλλαγή,

εκείνοι που μας χαμογέλασαν βουλιάξαν σε βαθιὰ πηγάδια

και μείναν μόνο κείνοι που μας πλήγωσαν,

εκείνοι που αρνήθηκαν να τους υποταχτούμε.

Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν πιο πολύ...

Ντίνος Χριστιανόπουλος (Ανυπεράσπιστος Καημός, συλλογή)

Αλήθειες που μέρες και καιρός επιβάλλουν ή μήπως υποβάλλουν;

Ερώτημα προς απάντηση.

Καλησπέρα...



Τρίτη 1 Απριλίου 2008

Εσύ...


Εσύ.

Πρώτη σκέψη

σαν πάρει η μέρα να χαράξει

Τελευταία επιθυμία

πριν η σελήνη στα μαγικά

της πέπλα με τυλίξει

και χορούς αρχέγονους

για σένα αρχινίσει...

Βλέμματα,κορμιά, ανάσες

εσένα αντιγράφουν.

Σε δρόμους που δε διάβηκες

τα χνάρια σου αφημένα...

Λέξεις φτωχές κι ασήμαντες

ατάκτως εριμμένες

απόκριση γυρεύουν...

Ρίψασπις νούς

ιεροφάντης της αχλής

ατέρμονες στιγμές λογίζεται

αν Λήθη ή Αλήθεια

Ζωή ή Θάνατο

θε να σ΄ονομάσει...

Καλησπέρα...

Οσα πρέπει να κάνω!!!

1.Θα κοιμάμαι νωρίς (λίγο μετά απ΄τις κότες)

2.Θα αρχίσω να πίνω γάλα (μη μας βρει και οστεοπόρωση)

3.Θα κόψω τον καφέ (με τόσους που πίνω έχω απόθεμα καφείνης για καιρό)

4.Δε θα ξαναφάω σοκολάτα (μην πάρω τα κιλά που έχασα)

5.Θα κόψω το κάπνισμα (έτσι θα ανεβαίνω σκάλες χωρίς να ασθμαίνω)

6.Θα πίνω μόνο μεταλλικό νερό Voss (τέρμα Heineken,McFarland,Chivas, τσίπουρα,Στροφυλιές και άλλα επιβλαβή)

7.Τέρμα το junk food (κι ας μου αρέσει το άτιμο)

8.Δε θα ξοδεύω χρήματα σε βλακείες (βλέπε Hondo,Τommy Hilfiger και λοιπούς)

9.Θα κάνω οριστικό delete το παρελθόν (γιατρέ μου η άνοια προχωράει;)

10.Δε θα ξαναμιλήσω για σένα (τί άλλο να πω πια;)

11.Δε θα ξαναπάω σε "αλήτικα" μέρη που μαζί σου πήγαινα (ναι,αλλά την Παρασκευή εκεί ήσουν)

12.Δε θα ξανανοίξω γράμματα σου (μήπως χάθηκαν στη μετακόμιση;)

13.Δε θα ξανακούσω τα τραγούδια μας ή σου (μα αυτά τα cd έχουν πρόβλημα,καλά στα έλεγα και δε με πίστευες)

14.Δε θα σ΄ονειρευτώ ξανά (υπάρχουν και καλύτεροι επισκέπτες,μωρό μου,απο εσένα)

15.Δε θα ακούσεις ποτέ ξανά πόσο σ΄αγαπώ και πόσο σε θέλω (και που το΄λεγα δηλαδη τί έβγαινε;)

16.Θα βρω καινούργιες αγάπες να με πλανέψουν (σε καλό δρόμο με βρίσκω)

Εφαρμογή από σήμερα κιόλας.

Καλημέρα...

Υ.Γ Χε... χε... χε... Πρώτη τ΄Απρίλη σήμερα.Ποιός μπορεί στα σοβαρά να με πάρει; Κανείς; Μωρέ καλά κάνετε!!!

Δευτέρα 31 Μαρτίου 2008

Πρίν φύγει η νύχτα...


Αφιερωμένο...


Για σένα έχω το γέλιο μου
στις θάλασσες κρυμμένο
στο ίδιο μέρος σαν το φάρο περιμένω
μέσα στα σύρματα το μέλλον μου μπλεγμένο σαν ψέμα
Για σένα κλείνω τα μάτια και τυλίγομαι στη γη σου
χωρίς πυξίδα ονειρεύομαι μαζί σου
μέσα απ΄τα χέρια μου γλιστράει η ζωή σου σαν ψέμα

Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που όλα έχουν παράθυρα κλεισμένα
εδώ που γίνονται τα λάθη αναμμένες φωτιές
κι όλα τα σ΄αγαπώ καράβια τσακισμένα
Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που ψάχνουνε οι λέξεις τη φωνή σου
εδώ που άλλαξε πορεία η δική μου καρδιά
και σε μια νύχτα μέσα έγινε δική σου

Για σένα τρέχει το βλέμμα μου
κοντά σου σαν δραπέτης
γίνεται άνεμος που έρχεται σαν κλέφτης
ουράνιο τόξο και παράξενος καθρέφτης για σένα
Για σένα αλλάζει δρόμο το φιλί μου σ΄ένα βράδυ
μοιάζει με κόκκινο φεγγάρι που ανάβει
και το χαμένο χρόνο τρέχει να προλάβει για σένα

Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που όλα έχουν παράθυρα κλεισμένα
εδώ που γίνονται τα λάθη αναμμένες φωτιές
κι όλα τα σ΄αγαπώ καράβια τσακισμένα
Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που ψάχνουνε οι λέξεις τη φωνή σου
εδώ που άλλαξε πορεία η δική μου καρδιά
και σε μια νύχτα μέσα έγινε δική σου

Δόμνα Κουντούρη "Για σένα"

Καληνύχτα...


Μέρα "αλητείας"

Δευτέρα πρωί.Είμαι εξω για "αλητεία".Ε! να μη ρίξουμε μια ματιά στις βιτρίνες,να δούμε τί παίζει για την άνοιξη φέτος; Να μην κάνουμε και μια καταθεσούλα υπέρ του Ταμείου του Xόντου;Πώς θα ζήσει και αυτός ο καημένος αν δεν τον ενισχύσουμε;Ας χτυπήσουμε και ενα espressaki στα γρήγορα-ο χρόνος πιέζει και πρέπει να τα προλάβω όλα.Καφέ ξεπέτα το λεω εγω αυτό,αλλά έχει τη γλύκα του,δε βρίσκεις;

Και ξαφνικά βαράει το κινητό.Φωνή επιτακτική και αναντίρρητη:"Φτιάξε καφέ γαλλικό,απο εκείνες τις περίεργες γεύσεις που ξέρεις και ετοιμάσου.Το απόγευμα θα είμαι εκεί.Έχουμε πολλά να πούμε. Αντίο" και πριν προλάβω να συνέλθω απο τον καταιγισμό αυτό ξανά το κινητό:"Ξέρεις το σκέφτηκα καλύτερα.Ο καφές θα σερβιριστεί έξω.Στην παραλία που γουστάρεις".Καλύτερα έτσι.Πού να τρέχω τώρα να πάρω και γαλλικό καφέ;Ασε που τον τελευταίο καιρό έχω πάρει διαζύγιο από τον κύριο!!

Καλώς να έλθεις λοιπόν.Το ξέρεις ότι σε πεθύμησα; Άντε έχεις να μου πείς και νέα από εκείνο το ταξιδάκι που έκανες πρόσφατα στην Ασία.Να μου πεις για τα μέρη,τους ανθρώπους και τις συνήθειες τους.Να μου παραπονεθείς οτι το ταξίδι ήταν κουραστικό,οτι ταξίδευες 16 ώρες.Σκέφτηκες καλέ να μου φέρεις τίποτα ή τζάμπα περιμένω δωράκι;Α! να μου πεις και για τα αποτελέσματα του συνεδρίου, έτσι γιατρέ μου;Να μη με αφήσεις ανενημέρωτη.Και με τους ρυθμούς που ακολουθώ,για πες μου γιατρέ μου,τί λένε οι συνάδελφοι σου,τη βγάζω καθαρή ή θα χρειαστώ τις επαγγελματικές σου υπηρεσίες;Ξέρω,ξέρω τι θα πείς-ότι αυτό είναι το μόνο σίγουρο,αλλά ποιός σε ακούει; Πολλά έχουμε να πούμε,είναι αλήθεια.Και έχεις να μάθεις...

Σε προσμένω λοιπόν.Δυό "αλητείες" σε μια μέρα μήπως είναι πολλές; Μπα δε βαριέσαι μωρέ.Εξάλλου το γουστάρω,αφού το ξέρεις ότι τελευταία ρέπω προς τα κει,αλλά σεμνά και ταπεινά που λέει κι ο ποιητής.Και τους καφέδες μας θα πιούμε,μη σου πω οτι μπορεί να καταλήξουμε και σε ουζάκια(ναι,εχω άγριες διαθέσεις),και θα γελάσουμε αντάμα και κοινωνική κριτική θα ασκήσουμε(κοινώς θα κουτσομπολέψουμε) και ό,τι άλλο τραβάει η καρδιά μας.

Μόνο μια χάρη θα σου ζητήσω.Μη μου γυρέψεις απαντήσεις για το γνωστό θέμα.Μη μου μιλήσεις καν γι΄αυτό.Μην αναφέρεις τίποτα που χουν να κάνουν με όσα πέρασα ή περνάω ακόμη. Γιατί απαντήσεις καινούργιες δεν έχω να σου δώσω.Πάλι τα ίδια θα σου πω.

Και όχι τίποτα,αλλά ποιός θα αντέξει πάλι να σε ακούει να ρητορεύεις.Να μου τα χώνεις και να μου λες "πότε επιτέλους θα βάλεις μυαλό;Γερνάς και ξεμωραίνεσαι!.Άντε μπράβο γιατί το παρατράβηξες.Μωρέ βρωμόξυλο που σου χρειάζεται". Και πάλι μας βλέπω "σκοτωμένες"-εντάξει,για τόσο, όσο θα βαστήξει η κουβέντα αυτή.

Εγώ τη χάρη μου στη ζήτησα.Αλλά επειδή μωρό μου σε ξέρω και είμαι σίγουρη ότι δε θα κρατηθείς,όσο κι αν το θες και όσο κι αν σε παρακαλώ, ενα ακόμη θα σου πω:

Τα ούζα της "συμφιλίωσης" δικά μου,εντάξει;

Καλησπέρα...

Κυριακή 30 Μαρτίου 2008

Φαντασίας Διάλογοι...

-Θέλω να σε γνωρίσω...

Ανυπομονώ

-Να σε μάθω θέλω...

Αφήνομαι

-Θα με ταξιδέψεις;...

Σε αυγουστιάτικες ανατολές

και δειλινά πανώρια

-Τί φοβάσαι;...

Εμένα.Μόνο εμένα

-Ελπίζεις; ονειρεύεσαι;...

Στ΄αλήθεια πια δεν ξέρω.

Γίνε το άλλοθι που ψάχνω

-Να σου δείξω το δρόμο;...

Αν είσαι αστέρι κι οδηγός μου

-Σε νοιάζομαι...

Κάθε στιγμή οι λέξεις,οι μουσικές,οι σκέψεις μου

σε σένα αφιερωμένες

-Πονάω...

Δεν θέλω να πληγωθείς.Δεν θα τ΄αφήσω να συμβεί

-Στη ζωη μου σε θέλω...

Δεν χωράω και το ξέρεις

-Να σου μάθω τον κόσμο μου,να μου μάθεις το δικό σου;...

Πρόσεχε με.Είμαι δρόμος επικίνδυνος

-Νομίζω οτι σ΄αγαπάω...

Βιάζεσαι.Μην πλανεύεσαι

-Σ΄αγαπάω...

Μόνο γι΄αγάπη μη μιλάς

-Σ΄αγαπάω...

.......

-Στ΄αλήθεια σ΄αγαπάω.Το ορκίζομαι...

........

-Πες κάτι,σε παρακαλώ...

Εσυ δε μ΄έμαθες με τη σιωπή να σου μιλώ;

Η απάντηση δική σας...

Καληνύχτα...

Σάββατο 29 Μαρτίου 2008

Για την Ρ.

Αν είναι αλήθεια,όπως άλλωστε πιστεύω,οτι η ζωη μου σμιλεύεται απο μικρές,"ασήμαντες" λεπτομέρειες και στιγμές΄αν στις ώρες του "χαμού" μου,αρκεί ένας ψίθυρος να μου υπενθυμίσει ποιά είμαι και πως δεν πρέπει να λυγίζω.Αν τις χαρές μου,χαρές σου τις ονομάζεις(όπως σήμερα) και τον πόνο μου(εδώ και καιρό τώρα)-πόνο σου.Αν στην πορεία μου συναντώ ανθρώπους που μου δίνουν κουράγιο να συνεχίσω το δύσκολο και μοναχικό δρόμο που έχω διαλέξει...Τότε για σένα θα πρέπει να μιλήσω τούτη δω την ώρα.

Αγαπημένη να σε ονομάσω.Φίλη,συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη.

Καταφύγιο μου,τις ώρες που απεγνωσμένα ψάχνω κάπου να κρυφτώ...

Όταν ψάχνω απαντήσεις και χάνομαι σε λαβύρινθο ερωτήσεων...

Φωτεινό σημάδι στον ουρανό μου,που μου δείχνει το δρόμο της επιστροφής σαν περιπλανώμαι στα μαύρα σκοτάδια,στα τάρταρα-και το γαλάζιο του ουρανού φαντάζει τόσο απρόσιτο και μακρινό...

Λιμάνι απάνεμο,όταν το καράβι της ψυχής μου κλυδωνίζεται και βουλιάζει σε απύθμενους ωκεανούς...

...και τόσα άλλα που δεν μπορώ γιατί οι λέξεις μού παίζουν παιχνίδια.Κρύβονται,με ξεγελούν και μου αρνούνται να τις "χρησιμοποιήσω" για να μιλήσω για σένα.

Ήσουν πάντα δίπλα μου και το ήξερα.Και τώρα,τώρα που χρειάστηκε να καταδυθώ στις εσχατιές της ύπαρξης μου,να δοκιμάσω τα όρια και τις αντοχές μου,να μην μπορώ να με κατανοήσω,που ενα βήμα πρίν απ΄το γκρεμό στάθηκα...

Είχα εσένα.Δυο κουβέντες,ένα βλέμμα,ένα χαμόγελο,μια αγκαλιά στάθηκαν αρκετά για να μην τα παρατήσω.Για να βρω ξανά το κουράγιο στα πόδια μου να σταθώ και να τραβήξω μπροστά.

Να μπορέσω και πάλι να με κοιτάξω στα μάτια...

Δε λέω,και το ξέρεις...Ακόμη κάποιε ςστιγμές με φοβάμαι,ακόμη είμαι επιρρεπής στο "λάθος".Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά...

Όμως τώρα ξέρω.Απ΄τις λίγες βεβαιότητες που απόμειναν πια στη ζωη μου,ΕΣΥ μια απο αυτές λογίζεσαι.Σημαντική και αναντικατάστατη.

Σ΄ευχαριστώ για το παρόν και για το μέλλον..Για τις στιγμές που μου αφιερώνεις...Για τη στήριξη που απλόχερα μου προσφέρεις στίς αδύνατες στιγμές μου...Που μπορείς και βλέπεις πίσω απο μένα...

Μα πάνω απ΄ολα σε ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου και μ΄αφήνεις να υπάρχω στη δική σου.

Μόνο μια χάρη θα σου ζητήσω-και ξέρω ότι και αυτή δεν θα την αρνηθείς:

Να με προσέχεις.Να με προσέχεις μάτια μου....

Καληνύχτα...

Παρασκευή 28 Μαρτίου 2008

Βροχή και σήμερα...





"...όταν βρέχει θέλω...


να σε φιλήσω όπως οι εραστές μπορούν...


να σου μιλήσω όπως οι εραστές μπορούν...


να βραχώ μαζί σου θέλω..."



Καλησπέρα...


Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008





Με τί λόγια να μιλήσω για σένα; Πώς να σε περιγράψω;


Με ποιές λέξεις να σε ονομάσω; Πώς να φθάσω τον ουρανό σου;


Πού να σε ταξιδέψω; Σε θάλασσα ή σε ουρανό;


Στο κόκκινο ή στο μαύρο;


Στον Παράδεισο ή στην Κόλαση;


Με ποιές μουσικές να σε πλανέψω;


Με ποιούς ποιητές να σε παγιδέψω;


Σε ποιά σοκάκια να σε σεργιανίσω;


Δεν ξέρω, στ΄αλήθεια δεν ξέρω- ψυχή μου...


Απλώς περιμένω...


Ωσπου οι ανάσες μας,οι αισθήσεις μας, τα κορμιά μας


Οι ψυχές μας οι ίδιες ,να ανταμωθούν


Για εκείνο το ταξίδι που μου έταξες


μα και που γρήγορα λησμόνησες


Θυμάμαι...


Παράξενη γιορτή απόψε-και σε περιμένω...


Για να χορέψουμε τον χορό του θανάτου


μα και της ανάστασης


Του χαμού και της λύτρωσης


Όπως τα είχαμε σχεδιάσει...


Άραγε,άραγε εσύ θυμάσαι ή βιάστηκες να ξεχάσεις;

Απάντηση καμιά και πάλι απ΄την αρχή...

Ίδιο παιχνίδι, ίδιος κύκλος...

Κι όλα μπερδεύονται γλυκά...



Καλησπέρα...