Αποχωρισμός...

Νύχτα,πολύ αργά. Σε λίγο κοντεύει να ξημερώσει. Έχω "τακτοποιήσει" τα της μέρας μου,του "τετραδίου" μου, των φίλων μου. Ώρα να βάλω σε τάξη και το νου μου. Δύσκολο,πολύ μα πρέπει. Πρέπει αν μη τί άλλο,αυτό το βράδυ να καταφέρω να κοιμηθώ.
Και ξαφνικά λίγο πριν το χάραμα, εσύ. Να μου ανακοινώνεις ότι έρχεσαι. Αφήνεις για λίγες ώρες τη Μούσα σου,αυτή τη πλανεύτρα πόλη που σε έχει κάνει δικό της για τα καλά.Οριστικά, όπως λές.
Πάνω που λόγιζα ότι καλά τα είχα καταφέρει.Ότι είχα μπεί σε μια τάξη...Πλάνη,για μια φορά ακόμη. Ας είναι.Πρέπει να σε αντιμετωπίσω.Και μαζί με σένα,και μένα...

Σε λίγο θα ανταμωθούμε. Στο "καταφύγιο" μου. Εκεί που ξέρεις ότι ελεύθερη αισθάνομαι. Σ΄αυτήν τη μάισσα Αγάπη μου.Στην αιώνια Αγαπημένη μου.Στην Ακριβή μου ερωμένη. Που για πάντα κοντά της με έχει δέσει και δε μπορώ να της ξεφύγω.Που πάντα της αφήνομαι μα που η ίδια ποτέ της δεν με αγαπάει το ίδιο,κι όλο παιχνιδίσματα μαζί μου κάνει.Πότε τρυφερή και αγαπησιάρικη και άλλοτε σκληρή και απόμακρη...

Όταν θα διαβάζεις αυτές τις γραμμές θα είσαι μακρυά. Μακρυά μου.Μα πάντα δικό μου κομμάτι. Αυτά, αυτά να πιστέψεις που σου λέω τώρα.Και όχι αυτά που θα σου πω...
Έτσι "πρέπει" να γίνει-και έτσι θα γίνει.Και ας ξέρεις και εσύ ότι σιχαίνομαι τα πρέπει. Μα άλλη λύση δεν υπάρχει. Όσο ξαφνικά συναντηθήκαμε,το ίδιο πρέπει και να χωριστούμε.
Είχα πει κάποτε ότι η ευτυχία μου θα κρατήσει τρείς μέρες μόνο. Λάθος. Κρατάει παραπάνω.Ίσαμε τώρα. Μα πρέπει οι τίτλοι του τέλους να πέσουν. Οριστικά...

Και συ,εσύ αυτό μόνο να κρατήσεις. Το τέλος. Γιατί έτσι είναι γραφτό.
Και όλα τα άλλα, με το που θα σ΄αφήσω να τα ξεχάσεις. Κι αν άλλα σου δείξω,μη με πιστέψεις.
Κι αν δείς το δάκρυ να κυλάει,θαναι απ΄το τσιγάρο. Κι αν οι αισθήσεις μου όλες νιώσεις ότι σε γυρεύουν, θαναι που θα είμαι δίπλα Της. Εξαιτίας Της θα είμαι αναστατωμένη. Κι αν καταλάβεις ότι κάθε μου κύτταρο σε αναζητά, επιζητώντας μια τελευταία μυστική διαδρομή μαζί σου,συλλογίσου ότι το δειλινό θα φταίει. Κάτι τέτοιες ώρες είναι,που πάντα χάνομαι.Όπως και σαν πέφτει η νύχτα... Κι σαν η ανάσα μου θα σε καίει και ακούσεις ενα λυγμό απ΄τα στήθια μου να βγαίνει, όχι,όχι δε θαναι από μένα.Εκείνη θαναι που πάλι θα με καλεί τα ανομολόγητά μου να μάθει....Δεν θαμαι εγώ, να το ξέρεις...

Μια νύχτα δύσκολη θα είναι η σημερινή. Για σένα, μα και για μένα. Εύχομαι γρήγορα να περάσει και σαν το ξημέρωμα μας βρεί ευχή κάνω: τίποτα να μη θυμάμαι. Όλα να τα λησμονήσω και να πω ότι απλά ένα όνειρο ήσουν.Ένα ταξίδι που μου γνώρισε άλλα μονοπάτια, μια άλλη γη, εναν άλλο ουρανό... Τον κόσμο όλο.

Μια χάρη μόνο. Να με θυμάσαι-που και που να με θυμάσαι...Όπως θα κάνω κι εγώ.Μα σαν η θύμηση σου θα νιώθω να με κατακυριεύει,τότε θα λέω ότι εγώ με την Αγάπη μάλωσα. Ότι χώρισα μαζί Της.Την απαρνήθηκα για χάρη Της. Ότι απ΄τη Ζωή μου την εξόρισα...Ίσως έτσι να μπορέσω να παρηγορηθώ... Μέχρι την επόμενη φορά που πάλι θα τη γυρέψω...

Καλό ταξίδι ψυχή μου. Και να προσέχεις. Σε παρακαλώ και πάντα ευχαριστώ θα σου κρατώ για τις στιγμές που μου δωσες...

Αυλαία...

Ως πότε άραγε;...

Πάλι απόλυτο κενό. Πάλι τίποτα δεν κατάλαβες. Πάλι αδιάφορα προσπέρασες. Προσωρινή εκτίμηση και τίποτε άλλο. Είπες, γιατί έπρεπε να πείς. Αντίδραση από ευγένεια. Τυπικότητες.

Το έμαθα πια το παιχνίδι. Αλλά κουράστηκα. Ναι,κουράστηκα για τα πάντα να σε δικαιολογώ. Αντέχω, αλλά όχι για πολύ ακόμη. Μπορεί δικό μου κομμάτι να λογίζεσαι αλλά δεν συμβαίνει το ίδιο και απ΄την πλευρά σου. Το απέδειξες πάλι σήμερα...

Πίστεψε με,σε λίγο παραιτούμαι. Και γιατί όχι τώρα θα μου πείς; Απλά θέλω να πιστεύω ότι έστω και την ύστατη ώρα κάτι μπορεί να αλλάξει. Δύσκολο...μα πολύ σου λέω.Δεν έχω κάτι να πιάνομαι,αλλά ελπίζω.Όλο και λιγότερο αλλά κάποια ψήγματα παραμένουν. Ως πότε,δε ξέρω.Προσπαθώ να κρατηθώ,αλλά οι αντοχές εγκαταλείπουν. Και σύ, απάθεια και σαρκαστικό χαμόγελο. Ηδονή γιατί κάποιος ασχολείται ακόμη μαζι σου.

Γι΄αυτό σου λέω. Όσο μας "θέλει" ο καιρός κάνε κάτι. Ό,τι κι αν είναι.Γιατί μετά...

Καληνύχτα...

(Υ.Γ πολύ αργότερα από το αρχικό κείμενο) Κατάλαβα πολύ καλά. Δε χρειάζεται κάτι να πείς. Ό,τι είχες να πείς-το είπες.Όχι σε μένα. Δεν πειράζει. Νασαι πάντα καλά,όπου και νασαι...

Πάντα εσύ...

Μέρα-εσύ
αίσθηση
διαίσθηση
παραίσθηση...

Νύχτα-εσύ
ανάσα
λυγμός
αφή
πάθος
έλλειψη
φόβος
θύμηση
απαντοχή μα και ελπίδα
τραγούδι
έκσταση
πληγή...

Όλα-εσύ
Παντού-εσύ
Οι άλλοι-εσύ

Και εγω,
ξένη μέσα σε ξένους
ξένη και για σένα
που πια
δεν αποζητάς
δε μιλάς
δε σκέφτεσαι
δε θες να ξέρεις...

Πόσο σε θέλω και πόσο μου λείπεις...
Να ξερες μόνο...


Καλημέρα...


Υ.Γ. Έλα-για τόσο μόνο,όσο μια βόλτα διαρκεί...

Playing Games:Part 2...

1. Όνομα:
...Αφού το ξέρεις,τί ρωτάς;...

2.Γενέθλια:
...Τον Αύγουστο που μου χρωστάς,ε λάθος, κάποιον Αύγουστο λίγο πρίν το 70...

3.Ζώδιο;
...Λιοντάρι,τί άλλο;...

4.Χρώμα μαλλιών:
...από χθές,καστανοκόκκινο...(καλλιτέχνιδα μου μήπως δε βλέπω καλά; για δώσε μου τα φώτα σου!!)

5.Χρώμα ματιών:
...Καστανό...

6.Έχεις ερωτευτεί ποτέ;
...Άντε καλέ...

7.Είδος μουσικής που ακούς:
...Δήμητρα,Ελευθερία,Χάρις,Ηρώ και λοιπές ποιοτικές δυνάμεις...Ξένη, την ξανάρχισα πάλι...

8.Χαρακτήρας Disney/Warner Bross:
...Σιλβέστρος και Τουίτι...

9.Ποιός φίλος/φίλη σου μένει πιό μακριά;
...Ο Σ. στη Λέσβο και η Στ. στο Ρέθυμνο...

10.Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις:
...Γαμώτο,πάλι με τρείς ώρες ύπνο,πώς θα αντέξω; Εσύ άραγε κοιμάσαι;(ναι,δυο σκέψεις σε μία)...

11.Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν αποχωρίζεσαι:
...Τσιγάρα και κινητό...

12.Τί έχεις στον τοίχο σου;
...Έχεις κάτι καλό να προτείνεις για να έχω;...

13.Τί έχεις κάτω απ΄το κρεβάτι σου;
...Δε βαριέσαι...

14.Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ενα βάζο να σπάει τί θα έκανες;
...Γαμώτο,τί μαλακία έκανες πάλι;Μάζεψε τα.Εγώ έχω δουλειά...

15.Αγαπημένος αριθμός: 9,13 Αγαπημένη μέρα: Τρίτη

16.Αγαπημένο όνομα:
...Αλέξανδρος,Τάνια και το δικό σου μωρό μου...

17.Τα χόμπι σου...
...Να "αλητεύω" σε μουσικές,βιβλία και στην Αγαπημένη μου...

18.Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα;
...Εκεί που είσαι και εσύ.Μαζί σου...

19.Μια ευχή για το μέλλον...
...Μέρες και νύχτες πολύχρωμες και ευωδιαστές...

20.Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω,σε ποιά εποχή θα πήγαινες;
...Στο Μεσαίωνα και στην Αναγέννηση...

21.Φωτιά!Πάρε κάτι μαζί σου.
...Νομίζεις ότι θα προλάβω;Αν προλάβαινα πάντως τη φωτογραφία σου...

22.Αγαπημένο λουλούδι:
...Λίλιουμ και ορχιδέα...

23.Αγαπημένη σειρά:
...Φέτος δεν έχω δεί τίποτα...

24.Αγαπημένη ταινία:
...Betty Blue,37,2 Le Matin και η Μπλέ του Κισλόφσκι...Ειδικά το τέλος της...

25.Αγαπημένο τραγούδι:
...Αυτή την περίοδο, Στερεότυπα,Μην Ορκίζεσαι,Απέραντο Κενό,The reason,Everything,Bleeding Love,Addicted,I miss you...

26.Aγαπημένο βιβλίο:
...Όλα της Μάρως μου και της Μαλβίνας "Σαββατογεννημένη"...

27.Αγαπημένο ζώο:
...Χάσκι...

28.Αγαπημένο ρούχο:
...Το τελευταίο μου ξεβαμμένο τζίν...

29.Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα:
...Ποιούς να πρωτοπώ;...

30.Αγαπημένο χρώμα:
...Μαύρο,Κόκκινο,Μπλέ...

31.Αγαπημένο φαγητό:
...Μανιτάρια αλά κρέμ σβησμένα με ουίσκι...

32.Με ποιόν χαρακτήρα από cartoon(Disney,WB,Comics) ταυτίζεσαι;
...Με τον Λούκι Λούκ,ίσως...

33.Κακή συνήθεια:
...Κάπνισμα,ξενύχτι,αλλά γουστάρω...

34.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητας σου που σου αρέσει:
...Παρορμητικότητα...

35.Χαρακτηριστικό της προσωπικότητας σου που δεν σου αρέσει:
...Παρορμητικότητα.Έχω φάει τα μούτρα μου εξαιτίας της...

36.Συνηθισμένη ατάκα:
...Όχι πάλι ρε πούστη μου...

37.Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις:
...Αρχαιολόγος και Θεολόγος.Για να τα χώνω στους τελευταίους...

38.Μεγαλύτερος φόβος:
...Απώλεια αγαπημένων προσώπων...

39.Η καλύτερη pizza:
...Κεράστε με να σας πω...

40.Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι;
...Τί μας φταίνε τα άμοιρα να τα ταλαιπωρούμε;...


Λοιπόν γιατρέ μου,θα γίνω επιτέλους καλά;;;;;;;;;

Καλησπέρα...

Εγώ παίζω.Εσύ με παίζεις;...

1.Γιατί κλαίς;
...γιατί μόλις με κοίταξες στα μάτια και μου είπες πόσο με θες...

2.Γιατί δεν κλαίς;
...Σιγά μη δεν κλαίω...

3.Πού είναι ο βάλτος;
...Εννοείς το σκύλο της Σοφίας;...

4.Ποιός και πού είναι ο δεσμοφύλακας;
...Το alter ego μου,μα αφού δραπέτευσα το φυλάκισα και πέταξα και τα κλειδιά...

5.Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;
...Στις σκέψεις σου και στο κορμί σου,σαν αφήνεται...

6.Περιφρονείς κάτι;
...Τους καιροσκόπους,τους ηλίθιους και τους ψεύτες... Α! και τους μίζερους...

7.Θα ερωτευόσουν για πάντα;
...Μια ζωή τα ίδια.Τί νομίζεις ότι κάνω;...

8.Γιατί πουλιούνται τα "έργα τέχνης";
...Για να επιδεικνύονται οι νεόπλουτοι...

9.Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά στην παραπάνω ερώτηση;
...Μπα...

10.Do you remember revolution;
...Ιn greek,please...

11.Θα ανέβαινες σ΄ένα βουνό,αν το επέβαλε το ωροσκόπιο σου;
...Ποιό; Το ευρωπαϊκό ή το κινέζικο;...

12.Θα σκότωνες τον παππού σου,αν το τζάμι δεν έσπαγε από τον πάγο;
...Ποιός ήρθε;...

13.Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου,αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;
...Και να χάσω το γλέντι; Δε λέει...

14.Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί,εάν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε από το νόμο;
...Και αν κυλούσε καταπάνω μου;Ασε καλύτερα...

15...
...Άι γειά σου,στο μυαλό μου είσαι;...

16.Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ΄την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών,αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν θα σας συλλάβουν;
...Και γιατί να με συλλάβουν; Τί έκανα παρακαλώ;...Αλλά όχι και την Αχαρνών.Μια παραλιακή δε θα με χάλαγε...

17.Θα σκότωνες τον Μπούς,αν σου χάριζαν 10 λαχταριστά εκλέρ;
...Μωρέ και ένα να μου χάριζαν,ευχαρίστως.Αρκεί να μην είχε φροντίσει για τους κλώνους του.Οπότε τσάμπα η φυλακή...

18.Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια,αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;
...Σαπισμένα δόντια δεν έχω.Εσύ θα έρθεις να σου δείξω τα αστέρια;...

19.Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;
...Κι αν μέχρι να πέσω άλλαζα διάθεση,πώς θα ανέβαινα μετά μου λές;


Σε λίγο θα έχει και συνέχεια!!!!!

Καλησπέρα...

Ό,τι γυαλίζει δεν είναι πάντα χρυσός...

Αφιερωμένο σε όλους όσοι:

φοβούνται να πιστέψουν στο όνειρο και το θαύμα...

βαφτίζουν φως το σκοτάδι...

για αγάπη μιλούν μα στην ουσία,από φόβο, την ξορκίζουν...

υπόσχονται και λησμονούν...

τη γιορτή την κάνουν τσίρκο...

αλήθεια ονομάζουν το ψέμα...


σε όλους τους κλόουν που απέμειναν μονάχοι στη σκηνή
γιατί οι μορφονιοί ήταν πιό φανταχτεροί...
γιατί οι μπαλαρίνες πάντα ενθουσιάζονται με νέους χορούς
και νέα βήματα αναζητούν...
ακόμη και αν δεν έχουν μάθει καλά τα προηγούμενα...

Καλησπέρα...

Υ.Γ: "Καλλιτέχνιδά μου" (σου έμεινε τελικά από εκείνο το βράδυ,που αστειευόμενη έτσι σε αποκάλεσα...) πόσο δίκιο είχες,να ξερες...

Τράβα σκανδάλη.Τόλμησε...

Σαν έτοιμη απο καιρό,αισθανόμουν οτι περπατάω πάνω σε ενα τεντωμένο σκοινί. Με την παραμικρή αφορμή,θα μπορούσα τα πάντα να τινάξω στον αέρα,να εκραγώ. Μα προσπαθούσα τον έλεγχο να έχω΄και σχεδόν τα κατάφερνα.
Ίσαμε τώρα. Γιατί έγινε τελικά αυτό που φοβόμουν,αυτό που απέφευγα,αυτό που απευχόμουν...
Τα κατάφερες. ΜΠΡΑΒΟ σου.
Δε φταίς εσύ.Ίσως και ποτέ να μην έφταιξες.Δεν ξέρω στ΄αλήθεια.Μόνο νηφάλια δε μπορώ να κρίνω αυτή τη στιγμή.
Εγώ.Για όλα εγώ φταίω. Για ό,τι δικό σου πίστεψα,αγάπησα. Τα λόγια σου,τις υποσχέσεις σου,τις ανασφάλειες σου,τα απωθημένα σου. Γιατί δεν μπορούσα,δεν ήθελα,να πιστέψω ότι όσα έλεγες και έκανες, ψέματα ήταν.
Ναι, μη σου κακοφαίνεται. Παραδέξου το. Στα "ψεύτικα,τα λόγια,τα μεγάλα", μανούλα ήσουν. Ένας ενθουσιασμός που κράτησε όσο ένας καφές,ένα τσιγάρο. Και μετά...πάμε γι΄άλλα.
Στο ξαναλέω,αν αυτό σε παρηγορεί. Δε φταίς εσύ.Εγώ μόνο υπεύθυνη για όλα είμαι και νάμαι πάλι εδώ.Να πληρώνω το τίμημα σου.Για ακόμη μια φορά.
Έλα λοιπόν. Τράβα σκανδάλη, για τελευταία φορά. Σημάδεψε και ρίξε.
Όμως τόλμησε,γαμώτο, για μια φορά τόλμησε. Και μην κρυφτείς πάλι. Βρες το θάρρος.
Σε προκαλώ...

Υστερόγραφο: Οχυρώσου πάλι πίσω από αυτό που ξέρεις πολύ καλά να κάνεις.Να ζητάς άλλοθι,χρόνο και να επικαλείσαι χίλιες δυό προφάσεις. Μόνο και μόνο επειδή δεν έχεις το σθένος να με κοιτάξεις στα μάτια και δυό κουβέντες να πείς.Ξεκάθαρες,σταράτες. Και ξέρεις πόσο σιχαίνομαι τις υπεκφυγές...Αν θυμάσαι ακόμη.Παίζει και αυτό,μη ξεχνιόμαστε. Και σίγουρη είμαι οτι τίποτα δε θυμάσαι.
Δεύτερη πρόκληση λοιπόν: Απόδειξε μου το. Και αυτό. Αν το μπορείς...

Διαφορές που ενώνουν;

Αν η γοητεία είναι πάντα δικαιολογία ισχυρή, τότε σε μια βραδυά ένας άγνωστος ξένος γίνεται ό,τι πιο δικό σου έχεις. Παρόλες τις διαφορές που μας χωρίζουν...

Αρκεί να θέλουμε να τις παρακάμψουμε... Με ένα σ΄αγαπώ...

Καληνύχτα...

Πες κάτι...

Μίλα.

Πές κάτι, οτιδήποτε.

Μόνο μη στέκεις σαν ατσάλινη απουσία.

Διάλεξε έστω κάποια λέξη,

που να σε δένει πιο σφιχτά

με την αοριστία.

Πές:

"άδικα",

"δέντρο",

"γυμνό".

Πές:

"θα δούμε",

"αστάθμητο",

"βάρος".

Υπάρχουν τόσες λέξεις που ονειρεύονται

μια σύντομη,άδετη,ζωη με τη φωνή σου.

Μίλα.

Έχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας.

Εκεί που τελειώνουμε εμείς

αρχίζει η θάλασσα.

Πές κάτι.

Πές "κύμα", που δεν στέκεται.

Πές "βάρκα", που βουλιάζει

αν την παραφορτώσεις με προθέσεις.

Πές "στιγμή"

που φωνάζει βοήθεια ότι πνίγεται,

μην τη σώσεις,

πές

"δεν άκουσα".

Μίλα.

Οι λέξεις έχουν έχθρες μεταξύ τους,

έχουν τους ανταγωνισμούς:

αν κάποια απ΄αυτές σε αιχμαλωτίσει,

σ΄ελευθερώνει άλλη.

Τράβα μία λέξη απ΄τη νύχτα

στην τύχη.

Ολόκληρη νύχτα στην τύχη.

Μην λες "ολόκληρη",

πές "ελάχιστη",

που σ΄αφήνει να φύγεις.

Ελάχιστη

αίσθηση,

λύπη

ολόκληρη

δική μου.

Ολόκληρη νύχτα.

Μίλα.

Πές "αστέρι", που σβήνει.

Δεν λιγοστεύει η σιωπή με μια λέξη.

Πές "πέτρα",

που είναι άσπαστη λέξη.

Έτσι,ίσα,ίσα,

να βάλω έναν τίτλο

σ΄αυτή τη βόλτα την παραθαλάσσια...

(Κική Δημουλά: "Η περιφραστική πέτρα")

Καλησπέρα...

Σαν σήμερα...

Πάλι βροχή... Λες κι ο ουρανός συνομωτεί πάλι εσένα να μου φέρει στη θύμηση. Για να με "πειράξει" ακόμη μια φορά. Δυστυχώς εμβόλιο για τον πειρασμό και τη νοσταλγία δεν έχει ακόμη εφευρεθεί. Και έτσι πάλι θα πρέπει το ίδιο "μαρτύριο" να υποστώ..

Όχι πως τις άλλες μέρες λιγότερο σε σκέφτομαι. Μα να...είναι κάτι τέτοιες στιγμές που η λαχτάρα μου για σένα "θεριεύει" ολο και πιο πολύ. Και με γυρνά στο τότε...

Τότε που για πρώτη φορά σε αντίκρυσα. Να στέκεσαι μπροστά μου,με ένα χαμόγελο που ποτέ δεν ξέχασα. Η ομορφιά σου μου είχε κόψει την ανάσα. Κι εγω...εγω αμήχανα να σε κοιτώ και λέξη να μην μπορώ να ψελλίσω. Εγω,η συνήθως λαλίστατη, τα είχα χαμένα. Ανήμπορη και έκθαμβη στεκόμουν μπροστά σου.Σα στήλη άλατος,σαν εκείνη την κακόμοιρη γυναίκα του Λωτ που σα γύρισε πίσω να κοιτάξει "μαρμάρωσε".

Ενώ εγω...στο μέλλον "έβλεπα" και ονειρευόμουν όλα όσα μαζί σου θα ζούσα. Κ αι κάθε φορά που σε έβλεπα το ίδιο μοτίβο. Πόση εντύπωση σου έκανε,θυμάμαι, αυτό; Έτοιμη,σαν από καιρό ένιωσα για να κάνω ένα ταξίδι μαζί σου. Μια περιπλάνηση που τελικό προορισμό θα είχε τη "Γη της Επαγγελίας". "Έκοψα" το εισιτήριο και ξεκίνησα.

Τα ταξίδια όμως δεν έχουν πάντα αίσιο τέλος,ούτε πάντα καταλήγουν σε Ιθάκες...Δε λέω,μέρος του παιχνιδιού και αυτό. Και δε σου θυμώνω, όχι πια...

Μα κάθε φορά που κοιτάζω αυτή τη φωτογραφία σου,ναι,αυτή που σου έκλεψα και πάντα αναρωτιόσουν που είχε χαθεί, ο χρόνος πίσω με γυρνά...Στο τότε. Και αυτά τα μάτια σου... να μου θυμίζουν εκείνη την πρώτη-πρώτη φορά,έτσι όπως με κοιτούν...

Πάλι νοστάλγησα το γέλιο σου,το πρόσωπο σου-εσένα.Είσαι μια πληγή μέσα μου και αυτό που σου γράφω την ξύνει ακόμη πιο βαθιά.Μικρόβιο που μολύνει χειρότερα τη χαίνουσα πληγή.

Πού να ΄σαι τώρα; Με τί χαίρεσαι και με τί παρηγοριέσαι;Τί να σκέφτεσαι; Ποτέ δε θα μάθω. Όμως αυτή η "κλεμμένη" φωτογραφία θαναι πάντα εδω για να θυμίζει΄το χαμόγελο,τα μάτια, το πρόσωπο σου-εσένα. Που όσο κι αν προσπάθησα ποτέ δε μπόρεσα να ξεχάσω ή να σβήσω.

Ίσως πάλι και να μην το θέλησα. Ποιός ξέρει;...

Αν μπορούσες να μ΄ακούσεις μόνο...

Απόψε θέλω...

"Κοίτα μια νύχτα έξω που κάνει..."

Ναι, το ξέρω.Μόλις γύρισα και η τούτη η νύχτα προσφέρεται για τσάρκες,για "αλητείες" όπως συνηθίζω να λέω. Μια μπύρα, εσύ και οι αγαπημένοι σου.Στη μεγάλη μου Αγάπη να ανταμωθούμε... Εκεί που μπορεί η ψυχή μου να γαληνέψει...

Αλλά όχι, αγαπημένη μου Χάρις. Όσο πλάνο κι αν είναι τούτο το τραγούδι σου,εγώ άλλο θέλω να ακούσω από εσένα. Αυτό που μιλάει για πιοτά και διαγραφές... Αυτό επιθυμώ όσο τίποτε άλλο αυτό το βράδυ-και αυτό θα κάνω. Θα "διαγράψω"...

Εσένα-που αυτή σου η αλαζονεία με έχει τσακίσει το τελευταίο διάστημα. Αυτός ο αυτοχαρακτηρισμός σου: "τελικά είμαι πολύ έξυπνος΄μπορώ και βλέπω μακρυά.Πάντα είμαι ένα κλίκ πιο μπροστά απο τους άλλους και ρατσιστής με τους βλάκες.Δεν τους ανέχομαι ούτε για δευτερόλεπτα."

Ωπα-ωπα μωρό μου,σιγά.Δεν γίνεται σε αυτό τον κόσμο να είναι όλοι σαν κι εσένα.Δε λέω,και οξύνους είσαι και με ο,τι καταπιάνεσαι πάντα αριστεύεις.Δεν μπορώ παρά να παραδεχτώ οτι είσαι αστέρι μωρό μου.Αλλά μέχρις ενός σημείου...Γιατί στα πιο σημαντικά του βίου σου μετεξεταστέος έχεις μείνει..Κι αυτό δεν πρέπει στιγμή να το ξεχνάς,οκ; Γιατί μπορεί έξυπνος να λογίζεσαι αλλά είσαι άτολμος και δειλός.Φοβάσαι-πάντα φοβόσουν.Αυτό το κάτι παραπάνω,αυτό το κλίκ που λες. Αρα; αρα τί να την κάνω την οξύνοια σου όταν πέρα από τη μύτη σου δε μπορείς να δείς; Μα και ακόμη όταν βλέπεις και πάλι αρνείσαι να παραδεχτείς πράγματα που σε υπερβαίνουν...Καταλαβαίνεις καλά τί θέλω να πω. Κρίμα. Μόνο κρίμα που... τέλος πάντων δεν έχει σημασία. Και ναι,απόψε θέλω να σε διαγράψω. Ενα από τα πολλά που επιθυμώ απόψε είναι και αυτό...

Εσένα-που νομίζεις ότι όλοι είναι υποχρεωμένοι να χορεύουν στους δικούς ρυθμούς. Οτι όλα κι όλοι κινούνται γύρω από εσένα. Και αναλόγως τις ορέξεις σου,έρχεσαι και φεύγεις. Λες και είσαι το κέντρο του σύμπαντος και όλα γύρω σου τα εξουσιάζεις κατά πώς θες. Πώς το λέει ο τίτλος ενός βιβλίου; "Είμαι οκ,είσαι οκ;" Ναι, μόνο που όταν εσύ είσαι οκ όλα είναι οκ. Όταν είσαι στις κακές σου, τρομάζω να σε γνωρίσω. Τέτοια αλλοπρόσαλη συμπεριφορά δεν έχω ξανασυναντήσει. Χάνεσαι από προσώπου γης και σε ψάχνω. Δε λεω, και γω όταν είμαι στίς κακές μου, επιζητώ λίγο την απομόνωση και τη σιωπή. Αλλά το εννοώ. Κατάλαβες μωρό μου και εσύ; Μένω μόνος μου σημαίνει αντιμετωπίζω τον εαυτό μου-οχι φοβάμαι να σε κοιτάξω στα μάτια και έτσι μένω μόνος. Που στην τελική μόνο μόνος δε μένεις... Γιατί γυρνάς... Συννενοηθήκαμε;

Εσένα-που τελικά δεν ξέρω,ρε γαμώτο ακόμη,γιατί σε αγάπησα. Για το πρόσωπο σου ή το προσωπείο σου; Για ο,τι στ΄αλήθεια είσαι-και πήρε καιρό να μάθω-ή για την εικόνα που μου πέρασες; Γι΄αυτά που έλεγες ή για όσα άφηνες να φανούν; Μπερδεμένη ακόμη είμαι μαζί σου΄το ομολογώ. Ποτέ δεν είχα πρόβλημα παραδοχής και το ξέρεις. Μάλλον εσύ εθελοτυφλείς και άλλα λες παρά αυτά που στ΄αλήθεια εννοείς. Και το χειρότερο; Όλα τα κάνεις να φαίνονται παιχνίδι-τα παιδιά πάντα αρέσκονται σε αυτά. Και συ θες να έχεις πολλά, μα πάρα πολλά...όταν βαριέσαι το ένα, να έχεις το υποκατάστατο του. Όμως μέχρις εδώ με μένα, εντάξει μωρό μου και εσύ; Μάθε,αν και το ξέρεις, οτι άθυρμα σου,παιχνιδάκι σου,στο λεω πιο απλά για να το καταλάβεις, δε θα με κάνεις ποτέ. ΠΟΤΕ. Κι αν κάποτε έτσι νόμισες, καιρός μωρό μου να αναθεωρήσεις απόψεις.... Για να τα πάμε καλά, αν ποτέ τα πάμε. Γιατί με την ψυχή του άλλου δεν έπαιξα ποτέ. Και δεν γουστάρω να παίζουν οι άλλοι με τη δική μου. Κατανοητό; Απλό;

Γι΄αυτό σου λέω βρε Χάρις μου. Πιάσε εκείνο το άλλο σου άσμα. Αυτό που σου είπα οτι μιλάει για πιοτά και διαγραφές. Α! μιλάει και για τη νύχτα,καλή ώρα όπως τώρα.

Ναι, το θυμήθηκα. "Απόψε θέλω να πιω". Άιντε λοιπόν. Στην υγειά τους και καλή αρχή.

Το σίγουρο είναι ότι για απόψε μόνο αυτό θέλω. Αύριο, ποιός ξέρει μπορεί και να το χω μετανιώσει. Αλλά εχω προνοήσει και για back up. Έτσι δεν λένε την ανάκτηση δεδομένων;

Καληνύχτα λοιπόν...

Γιορτή ή νύχτα πάλι;

...καπως ετσι μια "γιορτη" και αποψε τελειωσε...παραξενα,αλλοκοτα.

μα ηταν τοσο,μα τοσο ομορφη. Αλλα τι λεω,τα ομορφα παντα λιγο κρατανε

και πολυ σακατευουνε...

Καληνυχτα "γιορτη" μου, μεχρι την επομενη φορα....

Χορός...

Ο,τι αγαπήσαμε κι ο,τι μας πρόδωσε

ο,τι λατρέψαμε κι ύστερα χάσαμε

οσα πιστέψαμε μα απαρνηθήκαμε

οσα τολμήσαμε μα στερηθήκαμε

σ΄όνειρα λάγνα που πλανευτήκαμε

καρδιές αλήτισσες που ερωτευτήκαμε

λόγια σκληρά που μας ματώσανε

δάκρυα καυτά που αφιερώσαμε

φίλους παλιούς που δε ξεχάσαμε

έρωτες άλλους που προσπεράσαμε

καημούς,λυγμούς,λάθος σκορπίσαμε

ψυχές, κορμιά που αλλού γυρέψαμε

κρυφές στιγμές σαν ανταμώσαμε

μάτια καθρέφτες κομμάτια σπάσαμε

Άιντε λοιπόν ψυχή μου,εσύ,

σήκω και χόρεψε

σαν βγει ο ήλιος

γλέντησε,γιόρτασε

ταξίδια άλλα,δεσμούς σχεδίασε΄

και σαν η νύχτα

με έρωτα ντύσει

το μυστικό σου

και σε τυλίξει

κλάψε ψυχή μου

για όσα σου τάξανε

σου αφιερώσανε και σε χαράξανε

μορφές κι ονόματα που σε ξεχάσανε

σχέσεις ζωής που απλά δειλιάσανε...

Καλησπέρα...

Μικρές Αλήθειες...

Eκεiνοι Που Μας Παίδεψαν

Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν μέσα μας πιο πολύ,

όμως η δική σου τρυφερότητα πόσο καιρὸ ακόμα θα βαστάξει;

Ό,τι μας γλύκανε, το ξέπλυνε ο χρόνος κι η συναλλαγή,

εκείνοι που μας χαμογέλασαν βουλιάξαν σε βαθιὰ πηγάδια

και μείναν μόνο κείνοι που μας πλήγωσαν,

εκείνοι που αρνήθηκαν να τους υποταχτούμε.

Εκείνοι που μας παίδεψαν βαραίνουν πιο πολύ...

Ντίνος Χριστιανόπουλος (Ανυπεράσπιστος Καημός, συλλογή)

Αλήθειες που μέρες και καιρός επιβάλλουν ή μήπως υποβάλλουν;

Ερώτημα προς απάντηση.

Καλησπέρα...

Εσύ...

Εσύ.

Πρώτη σκέψη

σαν πάρει η μέρα να χαράξει

Τελευταία επιθυμία

πριν η σελήνη στα μαγικά

της πέπλα με τυλίξει

και χορούς αρχέγονους

για σένα αρχινίσει...

Βλέμματα,κορμιά, ανάσες

εσένα αντιγράφουν.

Σε δρόμους που δε διάβηκες

τα χνάρια σου αφημένα...

Λέξεις φτωχές κι ασήμαντες

ατάκτως εριμμένες

απόκριση γυρεύουν...

Ρίψασπις νούς

ιεροφάντης της αχλής

ατέρμονες στιγμές λογίζεται

αν Λήθη ή Αλήθεια

Ζωή ή Θάνατο

θε να σ΄ονομάσει...

Καλησπέρα...

Οσα πρέπει να κάνω!!!

1.Θα κοιμάμαι νωρίς (λίγο μετά απ΄τις κότες)

2.Θα αρχίσω να πίνω γάλα (μη μας βρει και οστεοπόρωση)

3.Θα κόψω τον καφέ (με τόσους που πίνω έχω απόθεμα καφείνης για καιρό)

4.Δε θα ξαναφάω σοκολάτα (μην πάρω τα κιλά που έχασα)

5.Θα κόψω το κάπνισμα (έτσι θα ανεβαίνω σκάλες χωρίς να ασθμαίνω)

6.Θα πίνω μόνο μεταλλικό νερό Voss (τέρμα Heineken,McFarland,Chivas, τσίπουρα,Στροφυλιές και άλλα επιβλαβή)

7.Τέρμα το junk food (κι ας μου αρέσει το άτιμο)

8.Δε θα ξοδεύω χρήματα σε βλακείες (βλέπε Hondo,Τommy Hilfiger και λοιπούς)

9.Θα κάνω οριστικό delete το παρελθόν (γιατρέ μου η άνοια προχωράει;)

10.Δε θα ξαναμιλήσω για σένα (τί άλλο να πω πια;)

11.Δε θα ξαναπάω σε "αλήτικα" μέρη που μαζί σου πήγαινα (ναι,αλλά την Παρασκευή εκεί ήσουν)

12.Δε θα ξανανοίξω γράμματα σου (μήπως χάθηκαν στη μετακόμιση;)

13.Δε θα ξανακούσω τα τραγούδια μας ή σου (μα αυτά τα cd έχουν πρόβλημα,καλά στα έλεγα και δε με πίστευες)

14.Δε θα σ΄ονειρευτώ ξανά (υπάρχουν και καλύτεροι επισκέπτες,μωρό μου,απο εσένα)

15.Δε θα ακούσεις ποτέ ξανά πόσο σ΄αγαπώ και πόσο σε θέλω (και που το΄λεγα δηλαδη τί έβγαινε;)

16.Θα βρω καινούργιες αγάπες να με πλανέψουν (σε καλό δρόμο με βρίσκω)

Εφαρμογή από σήμερα κιόλας.

Καλημέρα...

Υ.Γ Χε... χε... χε... Πρώτη τ΄Απρίλη σήμερα.Ποιός μπορεί στα σοβαρά να με πάρει; Κανείς; Μωρέ καλά κάνετε!!!

Πρίν φύγει η νύχτα...

Αφιερωμένο...


Για σένα έχω το γέλιο μου
στις θάλασσες κρυμμένο
στο ίδιο μέρος σαν το φάρο περιμένω
μέσα στα σύρματα το μέλλον μου μπλεγμένο σαν ψέμα
Για σένα κλείνω τα μάτια και τυλίγομαι στη γη σου
χωρίς πυξίδα ονειρεύομαι μαζί σου
μέσα απ΄τα χέρια μου γλιστράει η ζωή σου σαν ψέμα

Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που όλα έχουν παράθυρα κλεισμένα
εδώ που γίνονται τα λάθη αναμμένες φωτιές
κι όλα τα σ΄αγαπώ καράβια τσακισμένα
Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που ψάχνουνε οι λέξεις τη φωνή σου
εδώ που άλλαξε πορεία η δική μου καρδιά
και σε μια νύχτα μέσα έγινε δική σου

Για σένα τρέχει το βλέμμα μου
κοντά σου σαν δραπέτης
γίνεται άνεμος που έρχεται σαν κλέφτης
ουράνιο τόξο και παράξενος καθρέφτης για σένα
Για σένα αλλάζει δρόμο το φιλί μου σ΄ένα βράδυ
μοιάζει με κόκκινο φεγγάρι που ανάβει
και το χαμένο χρόνο τρέχει να προλάβει για σένα

Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που όλα έχουν παράθυρα κλεισμένα
εδώ που γίνονται τα λάθη αναμμένες φωτιές
κι όλα τα σ΄αγαπώ καράβια τσακισμένα
Μόνο για σένα που απόψε δεν υπάρχεις εδώ
εδώ που ψάχνουνε οι λέξεις τη φωνή σου
εδώ που άλλαξε πορεία η δική μου καρδιά
και σε μια νύχτα μέσα έγινε δική σου

Δόμνα Κουντούρη "Για σένα"

Καληνύχτα...

Μέρα "αλητείας"

Δευτέρα πρωί.Είμαι εξω για "αλητεία".Ε! να μη ρίξουμε μια ματιά στις βιτρίνες,να δούμε τί παίζει για την άνοιξη φέτος; Να μην κάνουμε και μια καταθεσούλα υπέρ του Ταμείου του Xόντου;Πώς θα ζήσει και αυτός ο καημένος αν δεν τον ενισχύσουμε;Ας χτυπήσουμε και ενα espressaki στα γρήγορα-ο χρόνος πιέζει και πρέπει να τα προλάβω όλα.Καφέ ξεπέτα το λεω εγω αυτό,αλλά έχει τη γλύκα του,δε βρίσκεις;

Και ξαφνικά βαράει το κινητό.Φωνή επιτακτική και αναντίρρητη:"Φτιάξε καφέ γαλλικό,απο εκείνες τις περίεργες γεύσεις που ξέρεις και ετοιμάσου.Το απόγευμα θα είμαι εκεί.Έχουμε πολλά να πούμε. Αντίο" και πριν προλάβω να συνέλθω απο τον καταιγισμό αυτό ξανά το κινητό:"Ξέρεις το σκέφτηκα καλύτερα.Ο καφές θα σερβιριστεί έξω.Στην παραλία που γουστάρεις".Καλύτερα έτσι.Πού να τρέχω τώρα να πάρω και γαλλικό καφέ;Ασε που τον τελευταίο καιρό έχω πάρει διαζύγιο από τον κύριο!!

Καλώς να έλθεις λοιπόν.Το ξέρεις ότι σε πεθύμησα; Άντε έχεις να μου πείς και νέα από εκείνο το ταξιδάκι που έκανες πρόσφατα στην Ασία.Να μου πεις για τα μέρη,τους ανθρώπους και τις συνήθειες τους.Να μου παραπονεθείς οτι το ταξίδι ήταν κουραστικό,οτι ταξίδευες 16 ώρες.Σκέφτηκες καλέ να μου φέρεις τίποτα ή τζάμπα περιμένω δωράκι;Α! να μου πεις και για τα αποτελέσματα του συνεδρίου, έτσι γιατρέ μου;Να μη με αφήσεις ανενημέρωτη.Και με τους ρυθμούς που ακολουθώ,για πες μου γιατρέ μου,τί λένε οι συνάδελφοι σου,τη βγάζω καθαρή ή θα χρειαστώ τις επαγγελματικές σου υπηρεσίες;Ξέρω,ξέρω τι θα πείς-ότι αυτό είναι το μόνο σίγουρο,αλλά ποιός σε ακούει; Πολλά έχουμε να πούμε,είναι αλήθεια.Και έχεις να μάθεις...

Σε προσμένω λοιπόν.Δυό "αλητείες" σε μια μέρα μήπως είναι πολλές; Μπα δε βαριέσαι μωρέ.Εξάλλου το γουστάρω,αφού το ξέρεις ότι τελευταία ρέπω προς τα κει,αλλά σεμνά και ταπεινά που λέει κι ο ποιητής.Και τους καφέδες μας θα πιούμε,μη σου πω οτι μπορεί να καταλήξουμε και σε ουζάκια(ναι,εχω άγριες διαθέσεις),και θα γελάσουμε αντάμα και κοινωνική κριτική θα ασκήσουμε(κοινώς θα κουτσομπολέψουμε) και ό,τι άλλο τραβάει η καρδιά μας.

Μόνο μια χάρη θα σου ζητήσω.Μη μου γυρέψεις απαντήσεις για το γνωστό θέμα.Μη μου μιλήσεις καν γι΄αυτό.Μην αναφέρεις τίποτα που χουν να κάνουν με όσα πέρασα ή περνάω ακόμη. Γιατί απαντήσεις καινούργιες δεν έχω να σου δώσω.Πάλι τα ίδια θα σου πω.

Και όχι τίποτα,αλλά ποιός θα αντέξει πάλι να σε ακούει να ρητορεύεις.Να μου τα χώνεις και να μου λες "πότε επιτέλους θα βάλεις μυαλό;Γερνάς και ξεμωραίνεσαι!.Άντε μπράβο γιατί το παρατράβηξες.Μωρέ βρωμόξυλο που σου χρειάζεται". Και πάλι μας βλέπω "σκοτωμένες"-εντάξει,για τόσο, όσο θα βαστήξει η κουβέντα αυτή.

Εγώ τη χάρη μου στη ζήτησα.Αλλά επειδή μωρό μου σε ξέρω και είμαι σίγουρη ότι δε θα κρατηθείς,όσο κι αν το θες και όσο κι αν σε παρακαλώ, ενα ακόμη θα σου πω:

Τα ούζα της "συμφιλίωσης" δικά μου,εντάξει;

Καλησπέρα...

Φαντασίας Διάλογοι...

-Θέλω να σε γνωρίσω...

Ανυπομονώ

-Να σε μάθω θέλω...

Αφήνομαι

-Θα με ταξιδέψεις;...

Σε αυγουστιάτικες ανατολές

και δειλινά πανώρια

-Τί φοβάσαι;...

Εμένα.Μόνο εμένα

-Ελπίζεις; ονειρεύεσαι;...

Στ΄αλήθεια πια δεν ξέρω.

Γίνε το άλλοθι που ψάχνω

-Να σου δείξω το δρόμο;...

Αν είσαι αστέρι κι οδηγός μου

-Σε νοιάζομαι...

Κάθε στιγμή οι λέξεις,οι μουσικές,οι σκέψεις μου

σε σένα αφιερωμένες

-Πονάω...

Δεν θέλω να πληγωθείς.Δεν θα τ΄αφήσω να συμβεί

-Στη ζωη μου σε θέλω...

Δεν χωράω και το ξέρεις

-Να σου μάθω τον κόσμο μου,να μου μάθεις το δικό σου;...

Πρόσεχε με.Είμαι δρόμος επικίνδυνος

-Νομίζω οτι σ΄αγαπάω...

Βιάζεσαι.Μην πλανεύεσαι

-Σ΄αγαπάω...

Μόνο γι΄αγάπη μη μιλάς

-Σ΄αγαπάω...

.......

-Στ΄αλήθεια σ΄αγαπάω.Το ορκίζομαι...

........

-Πες κάτι,σε παρακαλώ...

Εσυ δε μ΄έμαθες με τη σιωπή να σου μιλώ;

Η απάντηση δική σας...

Καληνύχτα...

Για την Ρ.

Αν είναι αλήθεια,όπως άλλωστε πιστεύω,οτι η ζωη μου σμιλεύεται απο μικρές,"ασήμαντες" λεπτομέρειες και στιγμές΄αν στις ώρες του "χαμού" μου,αρκεί ένας ψίθυρος να μου υπενθυμίσει ποιά είμαι και πως δεν πρέπει να λυγίζω.Αν τις χαρές μου,χαρές σου τις ονομάζεις(όπως σήμερα) και τον πόνο μου(εδώ και καιρό τώρα)-πόνο σου.Αν στην πορεία μου συναντώ ανθρώπους που μου δίνουν κουράγιο να συνεχίσω το δύσκολο και μοναχικό δρόμο που έχω διαλέξει...Τότε για σένα θα πρέπει να μιλήσω τούτη δω την ώρα.

Αγαπημένη να σε ονομάσω.Φίλη,συνοδοιπόρο και συμπαραστάτη.

Καταφύγιο μου,τις ώρες που απεγνωσμένα ψάχνω κάπου να κρυφτώ...

Όταν ψάχνω απαντήσεις και χάνομαι σε λαβύρινθο ερωτήσεων...

Φωτεινό σημάδι στον ουρανό μου,που μου δείχνει το δρόμο της επιστροφής σαν περιπλανώμαι στα μαύρα σκοτάδια,στα τάρταρα-και το γαλάζιο του ουρανού φαντάζει τόσο απρόσιτο και μακρινό...

Λιμάνι απάνεμο,όταν το καράβι της ψυχής μου κλυδωνίζεται και βουλιάζει σε απύθμενους ωκεανούς...

...και τόσα άλλα που δεν μπορώ γιατί οι λέξεις μού παίζουν παιχνίδια.Κρύβονται,με ξεγελούν και μου αρνούνται να τις "χρησιμοποιήσω" για να μιλήσω για σένα.

Ήσουν πάντα δίπλα μου και το ήξερα.Και τώρα,τώρα που χρειάστηκε να καταδυθώ στις εσχατιές της ύπαρξης μου,να δοκιμάσω τα όρια και τις αντοχές μου,να μην μπορώ να με κατανοήσω,που ενα βήμα πρίν απ΄το γκρεμό στάθηκα...

Είχα εσένα.Δυο κουβέντες,ένα βλέμμα,ένα χαμόγελο,μια αγκαλιά στάθηκαν αρκετά για να μην τα παρατήσω.Για να βρω ξανά το κουράγιο στα πόδια μου να σταθώ και να τραβήξω μπροστά.

Να μπορέσω και πάλι να με κοιτάξω στα μάτια...

Δε λέω,και το ξέρεις...Ακόμη κάποιε ςστιγμές με φοβάμαι,ακόμη είμαι επιρρεπής στο "λάθος".Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά...

Όμως τώρα ξέρω.Απ΄τις λίγες βεβαιότητες που απόμειναν πια στη ζωη μου,ΕΣΥ μια απο αυτές λογίζεσαι.Σημαντική και αναντικατάστατη.

Σ΄ευχαριστώ για το παρόν και για το μέλλον..Για τις στιγμές που μου αφιερώνεις...Για τη στήριξη που απλόχερα μου προσφέρεις στίς αδύνατες στιγμές μου...Που μπορείς και βλέπεις πίσω απο μένα...

Μα πάνω απ΄ολα σε ευχαριστώ που υπάρχεις στη ζωή μου και μ΄αφήνεις να υπάρχω στη δική σου.

Μόνο μια χάρη θα σου ζητήσω-και ξέρω ότι και αυτή δεν θα την αρνηθείς:

Να με προσέχεις.Να με προσέχεις μάτια μου....

Καληνύχτα...