Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2009

Θα ΄πρεπε.Να ΄σαι









Χρησμός (ο) ουσ. [αρχ.χρησμός,χρήζω] μαντεία,προφητεία


Που να ΄σαι;Ερώτηση που παραπέμπει σε χρησμό.Με σίγουρη όμως την απάντηση.Όχι διφορούμενη.Οριστική τούτη τη φορά.Γιατί ξέρω.Τότε γιατί ρωτάω;

Έτσι.Για την ερώτηση.Για την απάντηση.Για το θα ΄πρεπε.Που θα ΄θελα.Που ξέρω πως δεν πρέπει να θέλω.Χαμογελάω.Γιατί αναρωτιέμαι;Τι να φταίει;Μερικά ποτηράκια παραπάνω,ίσως.Και πολλά γειά μας.Σε αντιγράφω τώρα.Το ξέρω.
Μα δεν με πειράζει.Φαντάζομαι ούτε εσένα

Κερασμένα από τον Τάσο.Κερασμένα στον Τάσο.Που μεγαλύτερος φαίνεται.Κι όχι για είκοσι εφτά.Κρίμα.Όχι,βρε γι΄αυτό.Για το άλλο.Γιατί θα ΄πρεπε.Να το ξέρει.Να το πει.Να θυμηθώ να του το πω.Να το μάθει.Αν ξαναπάμε.Να μας το πει.Για να αναρωτηθώ πάλι.Θα ΄πρεπε,ναι.Μα που να ΄σαι;

«Είσαι καλά;Άσπρισες;». Καλά είμαι.Έτσι λέω.Αλήθεια ή ψέμματα;Θα ΄πρεπε.Να ξέρω.Να ξέρεις.Που να ΄σαι.Που να ΄ναι.Ξέρω.Εσύ ξέρεις;Άντε γειά μας.Και στη δική τους.Κι ας μην ήταν εκεί.Ή μήπως ήταν;Φτάνει η φυσική παρουσία και μόνο για να νιώσουμε κάποιον κοντά μας;Ή μήπως φτάνει που είναι ενώ δεν είναι;Γιατί είναι στη σκέψη μας;

«Ξεκόλλα». «Μα τι της λες της κοπέλλας;». «Αφού σου είπα.Πως είμαι σε φάση αποθεραπείας». Σιγά μην είσαι.Που να ΄σαι;Γιατί είσαι αλλού,ενώ εδώ θα ΄πρεπε να ΄σουν;Σιγά ρε.Εσύ νομίζεις πως θα ΄πρεπε.Εκείνος όμως;Εκείνη;Δεν ήταν.Γιατί δεν ήθελε.Αν το ήθελε,θα ήταν.Χωρίς πρέπει.Χωρίς ερωτήσεις.Χωρίς χρησμούς.Έστω και με σίγουρες απαντήσεις

Έλα,να πιούμε.Έναν ακόμη χρησμό.Κόκκινο.Για αυτούς που ήταν.Που ήρθαν.Για όσους δεν ήταν.Δεν ήρθαν.Γιατί δεν τους καλέσαμε.Χμμ...και να...σιγά που θα...
Τί κοστίζει ρε,μια απάντηση;Ένα, είμαι καλά;Ένα, επίσης;Ένα, ευχαριστώ;Έστω,ένα άι σιχτίρ;Πολλά.Ίσως και τίποτα.Κοίτα τώρα που θα αναγκαστώ να καταφύγω πάλι στους χρησμούς.Αλλά και πάλι ξέρω πως απάντηση δε θα πάρω.Γιατί τώρα έχουν πεισμώσει.Και δεν γουστάρουν απαντήσεις.Κι ούτε πρόκειται.Κι ας θέλουν να είμαστε φίλοι.Σιγά μη θέλουν.Αν ήθελαν,θα είμαστε

«Μη γράφεις τόσα βρε κορίτσι μου.Κουράζομαι.Άσε που δεν τα καταλαβαίνω κι όλα». Νομίζεις πως δεν.Αφού τα καταλαβαίνεις.Κι ας λες πως χάνεις τη μπάλα.Τώρα θα τη βρείς.Και θα την αποδεχτείς.Θα την κρατήσεις.Θα την αγαπήσεις.Γιατί μόνο έτσι θα προχωρήσεις

Άντε να φεύγουμε.Θα κλείσει το μαγαζί.Τελευταίοι μείναμε.Εμείς.Κι ο Τάσος.Κι η...πως τη λένε;Να θυμηθώ να ρωτήσω.Τη Σοφία.Του Τάσου,βρε.Μη μπερδεύεσαι.
Που να ΄σαι;Κι εσύ...Κι εσύ...Κι εσύ...Κι εσύ...Κι εσύ...Κι εσύ...Για σένα δε ρωτάω.Ξέρω.Μα και που ...πάλι θα πέσω στην παγίδα.Που να ΄σαι;Θα ΄πρεπε;
Μπα.Γιατί όπως είπες κι εσύ,δεν πρέπει.Δεν θα...Γιατί είναι σκληρό το πρέπει.Είσαι ή δεν είσαι.Επειδή το θέλεις.Ή δεν το θέλεις

Πίνω μια γουλιά καφέ.Τρίτος απ΄την ώρα που ξύπνησα.Ανάβω τσιγάρο.Εδώ έχω χάσει το μέτρημα.Πληκτρολογώ λέξεις.Χωρίς συνοχή.Χωρίς νόημα ίσως.Ε,και;Όλα θα ΄πρεπε να έχουν μια φυσιολογική ροή;Αν ναι,σήμερα δεν το ΄χω.Είναι και το κεφάλι βαρύ.Να φταίει που δεν κοιμήθηκα πολύ,ενώ θα ΄πρεπε;Που δεν ήπια πολύ νερό;Κι ας το έλεγες εσύ.Που ενώ δεν κάνει κρύο εδώ που είμαι,εγώ κρυώνω;Ή να φταίει άραγε ο χρησμός;Που και απόψε την ίδια ερώτηση θα του κάνω
«Που να ΄σαι;»

Και ξέρεις ποιά θα είναι η απάντηση;Η δικιά μου;Όπου και να ΄σαι,να ΄σαι καλά.Γιατί αυτό θέλω.Γιατί έτσι
θα ΄πρεπε...

Πάμε για άλλα


Χρησμούς

Θα ΄πρεπε

Που να ΄σαι...

Καλησπέρα...


υ.γ.Αφιερωμένο.Στην χθεσινή παρέα.Του Χρησμού.Μαζί με ένα Ευχαριστώ....