Δευτέρα, 30 Αυγούστου 2010

Νυχτιές αυγούστου





Νύχτες αυγούστου
Μυρίζουν θάλασσα και έρωτα
Ντύνονται χρώματα πανσέληνα
Ουράνιου τόξου επιβάτες
Χορεύουν σε ρυθμούς ηδονικούς
Μεθούν από άρωμα κορμιού
που αναδίδει θαλπωρή και θάμβος


Ησυχάζουν και ερεθίζονται-

με ήχους ηδονικούς-
Ενώνονται και μοιράζονται-

στο άπειρο του ουρανού σου -
Αμαρτάνουν και αγιάζονται -
με το άγγιγμα των δακτύλων σου -
Φλυαρούν και σωπαίνουν-
στο ακρολίμανο της αγκαλιάς σου-

Άγριες νύχτες –που ησυχάζουν στην ανατολή του βλέμματός σου
Προανάκρουσμα αρχέγονης ηδονής στα νεφελώματα των δισταγμών σου
Ξεδιψούν με τη λάβα του ηφαιστείου που εκρήγνυται εντός μας
Εκπορθούν ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και ξεχασμένες ελπίδες

Ανοχύρωτες αυγουστιάτικες νύχτες
Ποθούν την ένωση ψυχών και σωμάτων
και αλητεύουν δίπλα στο κύμα

Μέχρι να ψιθυρίσουν όλα τα ανομολόγητα
που φωτίζονται στην αντανάκλαση ενός
βλέμματος..μιας κραυγής..ενός φιλιού..

Δευτέρα, 9 Αυγούστου 2010

Μύχια Επιθυμία





Αναπνέω αέρα Ζωής
Γεύομαι μεταξένιο φιλί
Αισθάνομαι τη θαλπωρή του βλέμματός σου
Αφουγκράζομαι χτύπους καρδιάς

που λαχταρούν να αφεθούν
Δοκιμάζω και δοκιμάζομαι

σε έναν αγώνα εκρηκτικό
Ταξιδεύω το όνειρο

στον πυρετό που σε κατακαίει
Γητεύω φόβους

στο δέλτα της αγκαλιάς σου
Ποθώ φωτιά να με βαπτίσεις

που παρανάλωμα θα κάνει
τη θλίψη που κουρνιάζει

στα κατάβαθα της ψυχής σου
και αναδεικνύει δισταγμούς

που διαιρούν τη θέλησή σου

Μιλάω με σιωπές μακρόσυρτες
Ψηλαφώ πληγές που άρνηση ελπίδας

κρύβουν μέσα τους
-τίποτα δεν χάθηκε όσο χτυπά η καρδιά μας,

να θυμάσαι-
Στο απέραντο της νύχτας γεννώ απέθαντα όνειρα
Πλαστουργός αδήριτης ανάγκης

μα και επιθυμίας
για την ειδοποιό διαφορά

που θα σε κερδίσει
Κυριεύομαι από νιογέννητο ίμερο

κάθε που
αγγίζω τις απόκρυφες πτυχές σου
και ξεδιψώ

από τους χυμούς του σώματός σου

Απογυρεύω το χτές σου να ψηλαφίσω
Βάλσαμο να στάξω

στα στίγματα των καρφιών που
σημάδια άφησαν στο κορμί και την ψυχή σου
κάθε που ενέπαιζαν τα ιμάτιά σου

για μια κούφια αγάπη
Και να αναστήσω το αύριο μέσα στον παρόντα

άχρονο χρόνο
του μελλοντικού μας τώρα
Χωρίς δράκους και μάγισσες

που κατασπάραξαν
κάθε δικαίωμα στη ζήση
που ξέρεις πως υπάρχει
Και που τόσο λαχταράς να γευτείς
χωρίς όρια και δίχως απογοητεύσεις…_