Τετάρτη, 4 Φεβρουαρίου 2009

Όπως.Το ίδιο





Έκανες ανάρτηση; Όχι ακόμα.Πότε θα γράψεις; Σύντομα.Τί σκοπεύεις; Δεν ξέρω.Θέλω τόσα πολλά.Μα κολλάω.Απ΄τις λιγοστές φορές. Κάτι θα βρεις. Μα δεν είναι πως δεν ξέρω τί.Το πως είναι το θέμα.Συγκεντρώσου.Μα νομίζεις πως είναι εύκολο;Αφού το ξέρεις πως είμαι αλλλού ντ΄αλλού
Και να ΄μαι.Να γράφω.Για Σένα

...που ονειρεύεσαι.Όπως κι εγώ

...που φοβάσαι.Όπως κι εγώ

...που με θέλεις.Όπως κι εγώ

...που με νοιάζεσαι.Όπως κι εγώ

...που με ψάχνεις.Όπως κι εγώ

...που με μαθαίνεις.Όπως κι εγώ

...που μου δίνεσαι.Όπως κι εγώ

...που δεν αντέχεις.Χωρίς.Όπως κι εγώ

...που με ιχνηλατείς.Όπως κι εγώ

...που μου φανερώνεσαι.Όπως κι εγώ

...που γράφεις στο σώμα.Και στην ψυχή μου.Όπως κι εγώ

...που με ξέρεις.Πρίν να με μάθεις.Όπως κι εγώ

...που κλαις.Όπως κι εγώ

Που μαζί ταξιδεύουμε.Σε κόλαση και σε παράδεισο.Σε μέρες και νύχτες

Σε σκέψεις.Λέξεις.Σιωπές.Μοιράσματα.Αγγίγματα

Στο χθες.Στο σήμερα.Στο αύριο

Σε ενοχές.Σε αγάπες παλιές.Και στις πληγές τους



Όταν χάνεσαι.Θα σε βρίσκω

Όταν χάνομαι.Θα κάνεις το ίδιο

Σου απλώνω το χέρι.Το κλείνεις στο δικό σου

Ξεκινάμε.Μαζί να βαδίσουμε

Για να συλήσουμε


Το όνειρο

Και το πάντα...